Παρασκευή 4 Μαΐου 2012

_ MUSIC TECH _ ''as simple as that'' ..


   Πολλές φορές θέλουμε να κάνουμε κάτι κ' αποθαρυνόμαστε από την έλλειψη χρόνου για να μάθουμε πώς γίνεται. Κι όμως, πλέον για απλά αλλά εντυπωσιακά πράγματα για έναν μουσικόφιλο, δεν χρειαζόμαστε τον ''ειδικό''. ''Ειδικός'' σημαίνει ''μικρή αγορά'' κι αυτή είναι απαγορευτική έκφραση στις μέρες που βιώνουμε. Έτσι, πριν από μας για μας έχουν προνοήσει οι εταιρείες software κ' οι συν αυτοίς υπηρεσίες. Αυτά τα ''how to'' λοιπόν, δεν απευθύνονται σε καμιά περίπτωση στους εξειδικευμένους. Α ποτελούν απλά tips για τους ''άρρωστους της μουσικής'' ...



1) Πώς να φτιάξεις ένα βίντεο με εναλλασσόμενες φωτογραφίες κ' μουσική 
   Υπάρχει αυτό το πρόγραμμα στα Windows που πολλοί δεν έχουμε αξιωθεί να ανοίξουμε καν θεωρώντας το απλά άχρηστο. Κι όμως, καλό το Corel Video Studio Pro με τις ασύλληπτες δυνατότητες, αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε όλοι μοντέρ. Το Windows Movie Maker είναι μια χαρά για απλές δουλειές, όπως το να φτιάξουμε μια αλληλουχία φωτογραφιών κ' να τη ντύσουμε με την αγαπημένη μας μουσική. Το πρόγραμμα δημιουργεί ένα βίντεο που μπορούμε να ανεβάσουμε στο YouTube ή να γράψουμε σ' ένα μέσο αποθήκευσης. Για τη δε πρώτη κατηγορία (YouTube), υπάρχει κ' η αιώνια θερμή παράκληση όλων των χρηστών του διαδικτύου : μη βάζετε στον τίτλο του βίντεο το όνομα του τραγουδιού που χρησιμοποιήσατε! Δεν θέλουμε όλοι να μοιραστούμε μαζί σας αυτές τις αξέχαστες στιγμές ψάχνοντας για την αυθεντική έκδοση.   

2) Πώς να γίνεις dj μόνο με ένα laptop
   Όταν μιλάμε για dj, εννοούμε κάποιον που να κάνει πραγματικές μίξεις, όχι αυτόν που είναι ένα βήμα παραπάνω από το shuffle του ipod. Κάποιον δηλαδή που μπορεί να ταιριάξει δύο κομμάτια στη σειρά χωρίς να προκαλέσει ίλιγγο με τις αυξομειώσεις ρυθμού κ' διάθεσης, στο όνομα του έρμου... freestyle. Κι αν ένα από τα ελληνάδικα κ' τα πάσης φύσεως mainstream club (που είναι σαφώς πιο μπροστά τεχνολογικά, μην αυταπατάσαι! ), ως τους ηλεκτρονικούς καλεσμένους του 6 D.O.G.S. η λέξη μίξη δεν επιδέχεται διαφορετικές ερμηνείες, για άλλους χώρους, όπως αυτός της pop / rock, έχει περισσότερο την έννοια του μουσικού επιμελητή. Αν όμως πραγματικά πιστεύεις ότι ακόμα κ' ο χώρος του ανεξάρτητου ((sic) rock / electro / pop σηκώνει κ' τα κόλπα των πραγματικών djs κ' φαντασία, αν δηλαδή, ακόμα κι αν δεν έχεις φοβερό αυτί κ' γνώσεις, εξιτάρεσαι από μία καλή αλλαγή, τα προγράμματα ζωντανού μιξαρίσματος είναι καλή περίπτωση. Ο μόνος εξοπλισμός που είναι αναγκαίος είναι ο υπολογιστής σου κ' ένα ανάλογο πρόγραμμα που τα κάνει όλα.
   Η όψη των προγραμμάτων σε μεταφέρει λίγο-πολύ σε ένα πραγματικό dj booth, με δύο εικονικά πικάπ, έναν εικονικό μίκτη κ' (όχι εικονικές) λίστες για να επιλέξεις το κομμάτι που θέλεις να παίζει ή να .. περιμένει τη σειρά του. Το πιο εντυπωσιακό όμως στοιχείο είναι προφανώς το ταίριασμα των beats. Κάθε ένα από τα γνωστά προγράμματα του είδους διαβάζει τα bpm, τα καταγράφει κ' είναι σε θέση να βάλει δύο κομμάτια να παίζουν συγχρονισμένα. Από κει κι ύστερα χρειάζεται μόνο φαντασία κ' τόλμη. Ακόμα κ' χωρίς ακουστικά μπορείς να βάλεις το Blind. Τα δυο κομμάτια θα παίζουν μαζί, με τα beats να ταιριάζουν απόλυτα_ μόνο με το πάτημα ενός κουμπιού. Επιπλέον, την ώρα που το κομμάτι παίζει, έχεις τη χαρά να το βλέπεις σε κυματομορφή μπροστά σου. Όταν δε ακούγεται  το ένα κομμάτι, μπορείς να τσεκάρεις κ' οπτικά το κατά πόσο ο ''διάδοχός'' του στη σειρά πατάει στα ίδια beats, ενώ υπάρχει κ δυνατότητα scratching. (αυτό το τελευταίο, δεν θα το πρότεινα .. ) .
   Έναν αρκετά χρήσιμο συγκεντρωτικό πίνακα των προγραμμάτων που κυκλοφορούν θα βρεις σε     http://dj-mixing-software-review.toptenreviews.com/ 

                                  http://www.pcdj.com/

                            http://www.ultramixer.com/

                                http://www.otsav.com/ 


3) Πώς να βρεις μουσική που δεν έχει δικαιώματα για να ντύσεις τα βίντεό σου στοyoutube
   Το δημιουργικό μικρόβιο που οδηγεί στα πάντα γύρω από τη μουσική, υπάρχει φυτεμένο σε αρκετους από εμάς. Ενδεχομένως εκδηλώνεται διαφορετικά κ' με αμφισβητούμενα αποτελέσματα, ενδεχομένως να προκαλεί το γέλιο όλων δίπλα μας που δεν συμμερίζονται τον ενθουσιασμό μας για το αριστούργημά μας (πάσης μορφής), αλλά όχι μόνο δε σβήνει, αλλά μας οδηγεί κ' σε νέο ψάξιμο.
   Αν φτιάχνεις video για το youtube, θα έχεις παρατηρήσει ότι δεν είναι κ' τόσο απλό να χρησιμοποιήσεις μουσική που έχει δικαιώματα. Τόσο η υπηρεσία, όσο κ' οι δισκογραφικές εταιρείες καιροφυλακτούν_ Μουσική με δικαιώματα από labels σύντομα αναγνωρίζεται κ' μαρκάρεται από το youtube, κι από κει αρχίζει η χρήση που πιθανότατα δεν ήθελες. Το καλό σενάριο είναι ότι σε αφήνει ήσυχο το youtube κ' τρέχει διαφημίσεις στο βίντεό σου, τα κέρδη των οποίων μοιράζεσαι με τη δισκογραφική εταιρεία. Το χειρότερο σενάριο έιναι ότι όλος ο ήχος του βίντεο διαγράφεται ή το ίδιο το βίντεο αποσύρεται.
   Η λύση είναι οι βιβλιοθήκες μουσικής. Οι βιβλιοθήκες αυτές αγοράζουν τα δικαιώματα κ΄ αδειοδοτούν τις τηλεοπτικές κ' κινηματογραφικές εταιρείες. Ακόμα όμως κι αν αυτό το fee είναι χαμηλό, πολλές φορές είναι απαγορευτικό για μικρότερες εταιρείες παραγωγής κ' ημιεπαγγελματίες. Υπάρχει η λύση του Creative Commons-license, στην οποία μπορείς να χρησιμοποιήσεις το κομμάτι χωρίς να πληρώσεις κάποιο ποσό. Στην περίπτωση που βγάλεις χρήματα θα πρέπει να βγάλεις ξεχωριστή άδεια κ' μάλιστα από τον ιδιοκτήτη των δικαιωμάτων. Δύο καλές σχετικές προτάσεις είναι ο Incompetech.com κ' Danosongs.com, με μεγάλη ποικιλία από μουσική χωρίς δικαιώματα για χρήση σε βίντεο κ' κινηματογραφικά projects. Είναι όμως απαραίτητο να ρίξεις μια ματιά κ' σε μια ελληνική προσπάθεια, αυτή των παιδιών  της  TMC Publishing, τα οποία έχουν φτιάξει το αρκετά γνωστό διεθνώς themusicase.com (= μουσική βιβλιοθήκη μικρής χρέωσης, με πελάτες απ' όλο τον κόσμο) .
   Μην ξεχνάς τέλος το Moby Gratis, του γνωστού μας Moby, το οποίο φτιάχτηκε για να βοηθήσει τους ερασιτέχνες κινηματογραφιστές να χρησιμοποιήσουν τη μουσική τους. Συγκεκριμένα, στη σελίδα του ( moby.com ), έχει ανεβάσει τουλάχιστον 70 ακυκλοφόρητα κομμάτια, τα οποία είναι προς δωρεάν διάθεση σε ανεξάρτητους παραγωγούς ή σπουδαστές  ταινιών κ' γενικότερα οποιονδήποτε χρειάζεται δωρεάν μουσική για ταινίες ή βίντεο που δεν αποσκοπούν σε εμπορική εκμετάλλευση.

3) Πώς να διανείμεις τη μουσική σου μέσω i-Tunes
   Αυτό το ''πώς να'' δεν έχει κ' τόσο αυτονόητη απάντηση, καθώς η Apple δεν ασχολείται (κ' εν μέρει δικαίως) με τον κάθε ''πικραμένο''. Δίπλα στον ''πικραμένο'' βέβαια υπάρχουν κ' αρκετοί ταλαντούχοι μουσικοί που θέλουν να έχουν μια νόμιμη οδό ψηφιακής πώλησης, οι οποίοι κυκλοφορούν μόνοι τους τις δουλειές τους. Αν όμως δεν ανήκεις σε κάποια εταιρεία με σημαντικό μέγεθος, δεν θα βρεθείς ποτέ να μιλάς με τη Apple κ' να ντιλάρεις μαζί της. Στην περίπτωση αυτή θα χρειαστεί να βρεις έναν ενδιάμεσο. Για κάθε κομμάτι σου θα πάρεις γύρω στα 60 λεπτά κ' για κάθε άλμπουμ  6,50 ευρώ_ από αυτά αφαίρεσε έαν 9-10 % που πάει υπέρ της υπηρεσίας ψηφιακής διανομής. Μια καλή κ' γνωστή λύση εταιρείας που αναλαμβάνει αυτή τη δουλειά είναι η CDBaby. Αν παρόλα ταύτα δεν θέλεις νταβατζή στις πωλήσεις σου, η λύση είναι το Tunecore που έχει εφάπαξ χρεώσεις (1 $ ανά τραγούδι) κ' σου αποδίδει το σύνολο των πωλήσεών σου.

4) Πώς να ναγνωρίσεις το κομμάτι που ακούς
   Αν το μυαλό σου έχει γίνει κ' επισήμως κιμάς κ' πλέον η βάση δεδομένων σε προδίδει υπάρχει λύση. Το midomi.com είναι για εκείνους που είναι σε θέση να ψιλοτραγουδήσουν το κομμάτι (χρειάζεται φυσικά ένα μικρόφωνο). Αυτό που έχεις να κάνεις είναι να κλικάρεις το κουτάκι ''click and hum or sing'' κ' με τη φωνή σου να μιμηθείς τη μουσική του κομματιού (με τα-τα κ' λα-λα - μη φανταστείς ότι θα χρειαστεί να κάνεις τον Φραγκούλη..). Όταν το πρόγραμμα αναγνωρίσει το κομμάτι ή τέλος πάντων βρει δυο-τρεις επιλογές, σου δίνει την ευκαιρία να το ακούσεις κ' να διαβάσεις τα στοιχεία του.
   Το musipedia.org είναι μια μηχανή αναζήτησης. Απευθύνεται στους πιο εκπαιδευμένους κ' κυρίως σε όσους έχουν εντρυφήσει στη κλασική μουσική. Εκεί δεν αρκεί η φωνάρα σου- θα χρειαστεί , έστω με τη μορφή πλήκτρων να δώσεις το hint στο πρόγραμμα.
   Το shazam.com είναι για όσους βρίσκονται στο δρόμο. Απευθύνεται στους χρήστες κινητών κ' έχει περίπου την ίδια λειτουργία. Υπάρχει δε κ' δωρεάν έκδοση (με περιορισμούς στον αριθμό αναγνώρισης κομματιών το μήνα), αλλά κ' επί πληρωμή, χωρίς προφανώς κανέναν περιορισμό.
   Τέλος, το namemytune.com . Εκεί δίνετε μια ηχογραφημένη έκδοση του κομματιού, διαρκείας 10 δευτερολέπτων, κ' αφήνετε την αναγνώριση του κομματιού στην πολυπληθή κοινότητά του.









Τζο Γανοπούλου _ (όποιος θέλει να με υποστηρίξει μπορεί να κάνει έστω ένα κλικ στις διαφημίσεις.Ευχαριστώ)

                                                               

(Sonic magazine_October 2010/Google)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου